Decyzja o utworzeniu Armii Łódź zapadła 23 marca 1939 roku. Nazajutrz do naszego miasta ze swoim sztabem przybył gen. Juliusz Rómmel. W ciągu tygodnia ustalił główną pozycję obronną liczącą 104 kilometry i opartą na linii rzek Warty i Widawki. Wkrótce rozpoczęły się prace fortyfikacyjne i logistyczne. Zbudowano ponad 50 schronów i pas fortyfikacji ziemnych.
Do walki z Niemcami we wrześniu 1939 roku na wyznaczonych pozycjach stanęły 4 dywizje piechoty Armii Łódź, w tym 10 DP w skład której wchodziły pułki strzelców kaniowskich złożone głównie z łódzkich żołnierzy. Walczyli od pierwszego dnia wojny, dosłownie na pierwszej linii. Z determinacją i odwagą bronili linii rzek Warty i Widawki, wytrzymując huraganowy ostrzał artyleryjski i bombardowania. Wielodniowe trwanie w oporze Armii Łódź miało ogromny wpływ na przebieg kampanii wrześniowej. Pozwoliło na koncentrację innych jednostek polskich i próbę obrony Warszawy.
Armię Łódź atakowało główne zgrupowanie wojsk niemieckich prących na stolicę. Swoich pozycji broniliśmy trzy razy dłużej niż przewidywano. Szczególnym bohaterstwem wykazali się żołnierze 2 Pułku Piechoty Legionów broniący umocnień pod Borową Górą i załogi schronów bojowych pod Glinnem, walczące do końca, by zdziesiątkowane pułki mogły się wycofać w kierunku Warszawy.
Łódź pamięta o swoich bohaterach. W 2003 roku w parku Helenów stanął Pomnik Chwały Żołnierzy Armii Łódź, pod którym corocznie, 23 marca spotykają się przedstawiciele samorządu, kombatanci oraz młodzież. W tym roku, w związku ze stanem epidemii uroczystości się nie odbyły. Organizatorzy – Stowarzyszenie Upamiętnienia „Armii Łódź” oraz Związek Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego – zaznaczają, iż odbędą się one w innym terminie.(A.J.)
